maiksi lang ito…

Nangyari na ito sa akin, masakit na masakit ung ginawa niya, as in sobra, umiyak ako, nagpakalunod, nagpakaemo at kung ano-ano pang ginagawa para makalimutan lang siya. Pero nung humingi siya ng SECOND CHANCE binigay ko, di lang sa dahilan na mahal ko siya. Ang isang EX, pag bumalik yan sayo at humingi ng SECOND CHANCE, willing yan magbago, at ibigay mo ito sa kaniya. Ang pagbibigay ng SECOND CHANCE ay isang paraan upang tulungan siya na magbago, huwag natin ipagkait ito. At pag nagbago siya, meaning hindi sayang ang pagbibigay mo sa kaniya ng SECOND CHANCE, nakatulong ka na, naging masaya ka pa :)

Lahat tayo ay worthy magkaroon ng second chance, di lang sa pag-ibig pero sa lahat ng bagay. Pero sana wag natin itong abusuhin, bigyan mo lang siya ng isang pagkakatapn, pero kung pumalpak at humingi pa ng pangalawang pagkakataon di na yan maganda, sabi nga nila ONE IS ENOUGH, TWO IS TOO MUCH.

kapag nakipaghiwalay sya at sinabi nyang “Nagkulang ka” tignan mo sya sa mata at sabihin mong — Umpisa palang sinuportahan ko na to, hanggang sa last minute sinusoportahan ko parin tong relasyon na to. At kahit ang sakit ng sinabi mo, ano ginawa ko? Nagsasalita sa harap mo, at patuloy na umiintindi sayo. Di ako nagkulang, nagmahal ka lang ng iba at patuloy na nagsawa

Ibang iba na ang panahon ngayon, hindi mo alam kung aaraw o uulan, kani-kanina lang eh pagtingin ko sa bintana, eh maulan-ulan, syempre magsusuot ka ng jacket, kc nga malamig, pagdating sa school, ayon at napakainit. Sobrang init. Madalas mangyari ang scenario na ito sa akin, minsan kasi binabagay mo ang porma mo sa panahon, alangan naman magjacket ka na mainit ang panahon di ba? pero sinisira ito ng panahon. Magbyabyahe ka ng isang oras, pagdating mo sa destinasyon mo iba ang panahon. Mayroon din na bawat lugar eh iba ang panahon.

Hindi biro ang ganitong panahon. Dahil sa ganitong panahon marami sakit ang dadapo sa iyo. Katulad ko ngayon, nagsimula sa simpleng sipon, hanggang sa linagnat ako at ngayon eh inuubo na. Ung iba eh may extrang toncilitis pa.

Sa panahon ngayon, kailangan lang natin talaga magingat. Kailangan na kailangan ang Vitamin C. at palaging magdala ng payong.

BOW

may mga taong magpapalusot, sasabihin busy, may gagawing importante, may pupuntahan na importante, pero makikita mo nasa galaan. Sasabihin na pupunta ako sa bahay ni ganito ganiyan para gumawa ng isang project, assignment (at kung ano ano pang school works) pero maya-maya eh may magtatag sa FB niya, nasa bahay nga siya ni ganito ganiyan, pero ang kaharap alak at yosi.

meron naman na “sorry hindi ako pwede sa araw na yan kasi para yan sa taong special sa akin (friends, family etc)” pero makikita mo pag niyaya ng mga kaibigan sa inuman o ano mang gimik game na game yan.

kung magpapalusot kasi, siguraduhin na hindi ka mahuhuli. 

magpapalusot ka, fail naman pala….

Ano nga ba kailangan sa isang LDR?

para sa akin 3 lang ang kailangan diyan

TRUST - kahit naman di LDR eh kailangan ito eh, kahit magkaibigan ay kailangan to. at syempre para makamit ang trust, you also have to have FAITH, FAITH sa relasyon niyo.

COMMUNICATION - one way to make your LDR works. kahit nga di LDR eh di lang makapagtext eh nag-aaway na di ba? kapag nasa LDR ka, medyo doblehin niyo ang communication niyo.

STAY INLOVE - enough said. no explanations needed.

LDR are also normal relationships. dumagdag lang si DISTANCE para mapatatag lalo ang relasyon niyo, kung sabihin dagdag spice. Pero ang totoo, ung mga taong nasa LDR relationship, sila ung mga taong matatag, at totoong nagmamahal. MATATAG dahil kaya nilang harapin lahat (andiyan na ung problema at kung anu2 pang eepal sa relasyon niyo) TOTOONG NAGMAMAHAL, dahil walang physical attraction na nangyari (kadalasan kasi mahal ka niya kasi maganda ka, malaki ung ano mu atbp), minahal ka niya dahil sa ugali na pinakita mo, mahal ka niya kung ano ka, walang ibang dahilan.

magpasalamat tayo sa mga ex natin, dahil kung di dahil sa kanila di natin hawak hawak ang kamay ng ating pinakamamahal ngayon

marami akong  nababasa na humihingi ng advice tungkol sa isang LDR relationship. May nabasa ako na nagsabi na 

“kapag hindi ka pa ready, wag ka pumasok sa ganoong relasyon” 

sabihin na natin na sige, hindi ka pa ready sa ganoong relasyon, papalagpasin mo iyon, hanggang sa may dumating nanaman, ganoon pa din, tatanungin mo ang sarili mo, “ready na ba ako?” pag di mo nasagot, malamang hindi ka pa ready. Pero ang tanong, kailan ka magiging ready?

nung nainlove ako sa boyfriend ko, hindi ko inisip yan, kung ready na ako o hindi pa. Sabi ko sa sarili ko “mahal ko siya, mahal niya ako, ano pa ba ibig sabihin nun?” and by accepting this relationship, well it worked out!

Hindi ka magiging ready kung hindi mo susubukan ito. Sasabihin na “para maiwasan na masaktan, you have to make sure that you are ready” kahit anong relasyon yan, malayo man o malapit, masasaktan at masasaktan ka. Pagdating sa pag-ibig, natural na ang masaktan, kasama yan sa ingredients ng pag-ibig.

meron pa nagtanong na

“gusto ko makipagkita sa BF ko kaso natatakot ako na baka hindi niya ako magustuhan physically”

eto eto pinagdaanan ko talaga to, dumaan ang isang taon at isang buwan bago kami magkita ng boyfriend ko. Lahat tayo takot sa rejection. Pero isipin natin, mutual ang takot natin, hindi lang ikaw ang nagiisip niyan, yang mga “what ifs” na yan. Pati din siya. Wag ka matakot, kung hindi ka niya magustuhan dahil sa itsura mo, well he is not the right one for you.

Sabi nila masaya daw mainlove, lalo na kapag mahal ka rin ng mahal mo, masarap daw ang feeling pag magkasama kayo, sabi nga ng iba ” feels like heaven”. Hayyyyy!!! Oo nga, masaya pero what if hindi ka mahal ng mahal mo?

Di ba? Masakit? Hindi naman kasi parating masaya eh! Actually, mas madalas pa nga tayong nasasaktan. Kasi often times, my mahal ng iba ung mahal natin. Pero hindi naman natin sila masisisi. Alam mo un!

Sabihin na natin na mahal ka nga niya ngaun. Pero panu pag nakahanap na siya ng bago? Pano pag bigla na lang siyang nawalan ng interes sayo? Di ba masakit? Ang sakit pag sinabi niyang “Sori,kasi hindi na kita mahal”

Pero ang pinakamasakit na part dun, may iba siyang mahal . Sa mga times na ganun, siguro iiyak ka na lang ng iiyak. Dahil nga napakasakit. Iisipin mo kung anong pagkukulang mo. Anong mga nagawa mong mali. Madalas pa nga iiyak ka na lang bigla dahil wala kang maisip na dahilan.

Maiisip mo pa na ginago ka lang. Dahil, sabi ng ibang tao, ayun nga, pinagmukha ka lang daw niyang tanga. Pero dahil nga mahal na mahal mo siya, hindi ka naman maniniwala sa mga taong yon. Minsan isip ka ng isip ng paraan para makalimutan siya. Pero maiisip mo sa huli na hindi mo pa rin kaya. Nakakalungot, kasi kahit na may mahal na siyang iba, mahal na mahal mo pa rin siya.

Kahit na nasasaktan ka na, dahil nga parati mo siyang naririnig na nakikiusap sa mga kaibigan niya tungkol sa bago niyang GF/BF. Andun ka pa rin, di ka umaalis, kasi gusto mo siyang makita. Gusto mo sana siyang makasama, gusto mo pa din maging close sa kanya, at gusto mo pa din siyang suportahan at tulungan. Never ka nagalit sa kanya, eventhough sinaktan ka niya ng ganun kasakit at pagtatanggol mo pa siya sa mga tao at friends mo. Parati mong sasabihin “Hayaan niyo na, mahal niya yung mahal niya eh” pero deep inside nasasaktan ka.

Madalas, gustong-gusto mo ng umiyak sa harap niya at tanungin kung anung dahilan sa break-up niyo, pero hindi mo magawa. Kasi ayaw mong makita ka niyang nahihirapan, malungkot at umiiyak.

Minsan pa nga, sobra-sobra na yung pagiging tanga mo para sa kanya. Pero wala pa rin, hindi niya sinusuklian. Pero anu nga ba ang ilalaban mo sa kanya?  Eh hindi ka na nga niya mahal!

Tapos humihingi ka ng advices sa mga friends mo, madami nga silang ibinigay, pero hindi mo naman magawa! Hindi mo kasi kayang saktan ung taong mahal mo. Gagawin mo lahat para lang maging masaya siya, kahit na ang ibig sabihin nun, ikaw ang iiyak

At eto pa! Pinaiyak ng bagong GF/BF ung mahal mo. Tama ba naman un? Eto ka, gustong-gustomg sugurin at gerahin ung bagong GF/BF. Pero di mo magawa, kasi ayaw niya, hindi siya pumapayag kasi nga mahal na mahal niya. Ang naakainis pa dun, nung nagkakilala kayo ng GF/BF niya, sinabihan mong “mahalin mo yan ah!, at wag na wag mong papaiyakin” pero di ba, ampota! Wala ka rin naman  magawa kasi nga, ayaw niyang ipagalaw.

Meron pang mas masakit dun, ung pag naririnig mong may nagtatanong sa kanya kung mahal ka pa niya. Tapos ang isasagot niya, ” hindi na, wala na talaga” sa mga times na ganun, ang sarap umiyak kasi sa kanya na mismo nanggaling na wala na  pero kahit na ganun, andyan ka pa din lagi, hindi siya iiwan.

Bakit nga ba tayo nagiging tanga pag nagmamahal? Akala ko ba masaya, akala lang pala. Hindi ganun kasaya mainlove. Sa una, oo, mamahalin ka niya, pero darating din yung panahon na iiwan ka niya.

nobody’s perfect. i am far from perfection and so are you, just go and be yourself and be happy with what you’ve got.

What you have now might just be all that you’ll have in your whole lifetime. You’ll never know what you’ve lost til it’s gone that what I believe based on experience. You think you always have something/ someone for as long as you want to. But what you don’t realize is that if you take them for granted, they just might get sick and tired of waiting for you to come to your senses and just tell them what you should tell them instead of telling them only the things you’re forced to say.

shout!

what ever you really utterly want to say to them, scream it to their faces. They won’t mind, believe me. Doing that is better than holding it all inside and letting time just pass you by until you realize that it’s all too late, regret will conquer you you’ll never feel more remorseful in your entire lifetime.

sound awful ayt?

Just wait until you experience the exact thing. The only way you’ll prevent this from happening in your life is if you start to love life to the fullest and see things in a different perspective. I know this is all so cliche but its all just so true. You have to keep in mind that life is like a box of chocolates. you’ll never know what you’ll gonna get, so know this is more than just cliche but yet again this two is true.

Life is too unpredictable for us to let things happen just because every moment in your life that passes by will be a memory we’ ll be wanting to return to into the future. All we can do to go back and revive this memories is to reminisce and try to remember what we felt exactly when the moment happen. How nostalgic. well, that is life that is reality that’s just basically how things are.

Mabilis ang panahon, maraming pagbabago sa paligid, sa mundo, at higit sa lahat,sa ating sarili.

May mga bagay na madalas mangyari at sa kadalasang iyon, ang iba’y mahirap pa ring maintindihan lalo na’t  nahuhulaan ito ng matinding emosyon. Sa ilang pagkakataon, malimit ay sakit ang naidudulot nito.

Bakit nga ba ganon? Kailangan mo pang masaktan bago mo malaman pa malaman ang tunay nitong kahulugan? Kailangan mu munang madapa bago matutong tumindig sa sarili mong paa? At kailangan may mawala muna bago mo masabing may mahalaga kang nawala.

Ganon ba talaga? Minsan, mahirap talagang intindihin. Maraming tanong, iyon at iyon pa rin. Paulit-ulit at kung minsan, mas masakit mamulat sa katotohanan, kaya nga madalas ay nasasabi ng ilan mas masarap daw mamuhay sa kasinungalingan.

totoo kaya un?

Ewan, hindi ko rin alam. Pero alam mo? naranasan ko na din yan. Masakit talaga, akala mo pasan mo ang boung mundo, nag-iisa ka lang.

Tignan mo, ayan nanaman sila, ikaw, ako, tayo! Nagpapakaadik sa isang bagay na hindi naman natin lubos na maintindihan kung ano talaga ang nais nito.

ANG PAG-IBIG

Para saan? At ano naman? Sadyang kay hirap intindihin, walang hanggang pagtatanong! Bakit ba kasi hindi makuntento’t maging maligaya na lamang kung ano ang meron siya? Bakit maghahanap samantalang nasa kanya na? Bakit magpapakabulag sa kasinungalingan gayong nariyan naman ang katotohanang handang iwaksi ang paghihirap? Kaligayahan ba talaga ang hanap o sadyang iba?

Ikaw? Ano ba ang hangarin mo? Tulad ka rin ba ng iba na hindi makuntento sa kung ano ang meron sila? Bulag ka rin ba o sadyang nagpapakabulag lamang? Takot ka bang masaktan kung kayat ipinipilit mong gawin ang isang bagay na sa kabila ng lahat ay may pagtutol sa damdamin mo? Mangaral man ako ngayon ay sadyang ikabibingi ng lahat. Sino ba naman ako? Wala di ba? Isang tao na may iniyakan sa buhay…